امسـال هم که مـوعـد مـاتـم تمام شد            آقا بـیـا که فـرصـت مـا هم تمام شد

پلکی زدیم؛ شصت شب از این عزا گذشت            باور کـنـم دوبـاره محـرم تمام شد؟!

مثل کویر، حـسرت باران کـشیده‌ایم            امـا زمـان بــارش نـم نـم تـمـام شـد

با لطفت این دو ماه گرفتار روضه‌ایم            لطف تو باقـی است اگر هم تمام شد

درهای آسمان به روی ما گشوده بود            وقت رهـا شـدن ز جـهـنـم تـمام شد

آقا هـنوز تـشـنۀ اشکـیم و روضه‌ایم            مثـل تـمام عـالـم و آدم؛ ... تمام شد

خجلت زدم، گدای خودت را حلال کن            من از غم حسین نمردم ... تمام شد

ما را ببخش اگر که بضاعت نداشتیم            آری اگـر زیـاد اگـر کـم تـمــام شـد

می‌میـرم ایستاده به پـای غـم حسین            هرچند فـصل غصۀ پر غم تمام شد

ای کاش شرح نامۀ اعمال من شود:            عمری که در صیانت پرچم تمام شد